1. രൂപീകരണവും ഭരണപരമായ പശ്ചാത്തലവും

29.92 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണമുള്ള പഞ്ചായത്തിന്റെ അതിരുകൾ പടിഞ്ഞാറ് ഭരണങ്ങാനം പഞ്ചായത്തും, തെക്ക് ഈരാറ്റുപേട്ട, ഭരണങ്ങാനം, തിടനാട് പഞ്ചായത്തുകളും, കിഴക്ക് തീക്കോയി, മൂന്നിലവ്, ഈരാറ്റുപേട്ട പഞ്ചായത്തുകളും, വടക്ക് മേലുകാവ്, മൂന്നിലവ് പഞ്ചായത്തുകളും ആണ്.

തലപ്പലം ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് 1953-ലാണ് രൂപീകൃതമായത്. പഞ്ചായത്തിന്റെ ആദ്യ പ്രസിഡന്റായി എം. ടി. തോമസ് മുലേച്ചാലിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. പഞ്ചായത്ത് അസിസ്റ്റന്റ് ഡയറക്ടറുടെ ഉത്തരവ് പ്രകാരം പഞ്ചായത്തിന്റെ ആസ്ഥാനം പ്ലാശനാൽ ആയി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടു.

പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ ഭാഗമായ ഇടനാട് മേഖലയിലാണ് തലപ്പലം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. കാർഷിക പാരമ്പര്യമുള്ള ഒരു ഗ്രാമപ്രദേശമാണിത്. ‘തല’ എന്നതിന് പ്രധാനപ്പെട്ടത് എന്നും ‘പുലം’ എന്നതിന് കൃഷിസ്ഥലം എന്നും അർത്ഥമുണ്ട്. കാലക്രമത്തിൽ ഭാഷാന്തരത്തിലൂടെ ‘തലപ്പുലം’ എന്ന പേര് ‘തലപ്പലം’ എന്നായി മാറിയതായാണ് പ്രാദേശികമായി കരുതപ്പെടുന്നത്. പ്രദേശത്തിന്റെ കാർഷിക പാരമ്പര്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഈ നാമവ്യാഖ്യാനം.

2. കാർഷിക പാരമ്പര്യം

തലപ്പലം ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിന്റെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ ജീവിതത്തിൽ കൃഷിക്ക് പ്രധാന സ്ഥാനമാണുള്ളത്. പഞ്ചായത്തിലെ പ്രധാന കാർഷിക വിള റബ്ബർ ആണ്. കൂടാതെ തെങ്ങും വ്യാപകമായി കൃഷി ചെയ്യുന്നു.

ഇടവിളകളായി കുരുമുളക്, കമുക്, വാഴ, കൊക്കോ, ജാതി, ഗ്രാമ്പു, പൈനാപ്പിൾ, ഇഞ്ചി, കാപ്പി, കപ്പ, മഞ്ഞൾ, കശുമാവ്, ചേന, ചേമ്പ്, കാച്ചിൽ, മധുരക്കിഴങ്ങ് തുടങ്ങിയ വിവിധ കാർഷികവിളകളും കൃഷി ചെയ്തുവരുന്നു.

കാർഷിക മേഖലയെ ആധാരമാക്കിയുള്ള ജീവിതരീതിയും ഗ്രാമീണ സംസ്കാരവും തലപ്പലത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ഭാഗമാണ്.

3. വായനശാലാ പ്രസ്ഥാനവും സാമൂഹിക മുന്നേറ്റവും

തലപ്പലം പ്രദേശത്തിന്റെ സാമൂഹികവും സാംസ്കാരികവുമായ പുരോഗതിയിൽ വായനശാലാ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ശ്രദ്ധേയമായ പങ്കുണ്ട്.

1948-ൽ സ്ഥാപിതമായ തലപ്പലം ഗ്രാമീണ വായനശാല പ്രദേശത്തെ ആദ്യകാല സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങളിലൊന്നാണ്. വായനാശീലം വളർത്തുന്നതിനും സാമൂഹിക ബോധം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനും സാഹിത്യ-കലാ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പ്രോത്സാഹനം നൽകുന്നതിനും വായനശാല ശ്രദ്ധേയമായ സംഭാവനകൾ നൽകി.

നാടകാദി കലകളുടെ പ്രോത്സാഹനത്തിലും പ്രാദേശിക കലാകാരന്മാർക്ക് അവസരങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നതിലും തലപ്പലം ഗ്രാമീണ വായനശാലയുടെ പ്രവർത്തനം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധേയമാണ്.

4. സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വളർച്ച

കേരളത്തിലെ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വളർച്ചയിൽ മീനച്ചിൽ താലൂക്കിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. 1914-ൽ സഹകരണ നിയമം നിലവിൽ വന്നതിനെ തുടർന്ന് അധികം വൈകാതെ തന്നെ മീനച്ചിൽ താലൂക്കിൽ വിവിധ സഹകരണ സ്ഥാപനങ്ങൾ രൂപംകൊണ്ടു. ഈ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്വാധീനം തലപ്പലം പ്രദേശത്തും പ്രകടമായി.

5. സാഹിത്യ-കലാ പൈതൃകം

തലപ്പലം പ്രദേശം നിരവധി സാഹിത്യ-കലാ പ്രതിഭകളുടെ പ്രവർത്തനമണ്ഡലമായിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ കലാസമിതികളിലൊന്നായിരുന്ന തൊടുപുഴ യംഗ് ഇന്ത്യ ആർട്സ് ക്ലബ്ബിന്റെയും യംഗ് ഇന്ത്യ തിയേറ്റേഴ്സിന്റെയും നൃത്തകലാലയത്തിന്റെയും കാര്യദർശിയായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ദേവസ്യാ അഞ്ഞൂറ്റിമംഗലം ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ചരിത്രത്തിലെ ശ്രദ്ധേയ വ്യക്തിത്വമാണ്.

അദ്ദേഹം രചിച്ച പതിനഞ്ചോളം കൃതികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും നാടകങ്ങളായിരുന്നു. മലയാള ഭാഷാ-സാഹിത്യരംഗത്തിന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ ശ്രദ്ധേയമായ സംഭാവനകളാണ്.

അഞ്ഞൂറ്റിമംഗലത്തിന്റെ പ്രശസ്ത നാടകങ്ങളിലൊന്നായ “ടിപ്പുസുൽത്താൻ” കേരള സർവകലാശാലയിലെ ബി.എ., ബി.എസ്.സി. ക്ലാസുകളിലും മലയാളം വിദ്വാൻ കോഴ്സിലും ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ പാഠപുസ്തകമായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

6. മഹാകവി കട്ടക്കയം ചെറിയാൻ മാപ്പിള

തലപ്പലത്തിന്റെ സാഹിത്യ പൈതൃകവുമായി അടുത്ത ബന്ധമുള്ള പ്രമുഖ വ്യക്തിത്വമാണ് മഹാകവി കട്ടക്കയം ചെറിയാൻ മാപ്പിള.

തലപ്പലം ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിലെ രണ്ടാം വാർഡായ അഞ്ഞൂറ്റിമംഗലത്തുള്ള തന്റെ കൃഷിഭൂമിയിൽ താമസിച്ചുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം പ്രശസ്തമായ “ശ്രീയേശുവിജയം” എന്ന കാവ്യം രചിച്ചത്.

മഹാകവി എന്ന നിലയിൽ മാത്രമല്ല, മികച്ച കർഷകൻ എന്ന നിലയിലും ചെറിയാൻ മാപ്പിള ശ്രദ്ധേയനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണ നിലനിർത്തുന്നതിനായി അഞ്ഞൂറ്റിമംഗലം നിവാസികൾ വലിയ കാവുംപുറത്ത് ഒരു വായനശാല സ്ഥാപിച്ചു.

7. ചരിത്രാവശിഷ്ടങ്ങളും പ്രാദേശിക ഐതിഹ്യങ്ങളും

തലപ്പലം പഞ്ചായത്തിലെ നരിയങ്ങാനം പ്രദേശത്തുള്ള മുങ്ങുമല ശിലാഗുഹകൾ പ്രദേശത്തിന്റെ ചരിത്രാവശിഷ്ടങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

പ്രാദേശിക ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് പാണ്ഡവർ വനവാസകാലത്ത് നരിയങ്ങാനത്തുള്ള മുങ്ങുമല ശിലാഗുഹകളിൽ താമസിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.

8. ഇഞ്ചാലിക്കാവ് ക്ഷേത്രവും പാരമ്പര്യ കലാരൂപങ്ങളും

തലപ്പലം പഞ്ചായത്തിലെ പുരാതന ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇഞ്ചാലിക്കാവ്. ഏകദേശം ആറോ ഏഴോ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ക്ഷേത്രമാണിതെന്ന് പ്രാദേശികമായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കുതിരചാട്ടം, കുതിരനൃത്തം തുടങ്ങിയ പ്രാചീന കലാരൂപങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു. നെൽക്കതിരുകൾ ഉപയോഗിച്ച് കലാഭംഗിയോടെ കുതിരകളുടെ രൂപങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച്, പ്രത്യേക വാദ്യോപകരണങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ പാട്ടുപാടി ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് എത്തിക്കുന്നതായിരുന്നു ഈ കലാരൂപത്തിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷത.

പുലയ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ടവരാണ് കുതിരകൾ നിർമ്മിക്കുകയും നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നതായി പ്രാദേശിക ചരിത്രവിവരങ്ങളിൽ കാണുന്നു. പഴയകാലത്ത് പ്രധാനപ്പെട്ട കുടുംബങ്ങളുടെ വകയായിട്ടായിരുന്നു കുതിരനൃത്തം നടത്തിവന്നിരുന്നത്.

വൃശ്ചികം ഒന്നാം തീയതിയായിരുന്നു ആദ്യത്തെ കുതിരവരവ്. ക്ഷേത്രപ്രവേശനം അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ലാത്ത കാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് നിശ്ചിത അകലെയുള്ള സ്ഥലത്തുവച്ചായിരുന്നു പരിപാടി നടത്തിയത്. പിന്നീട് ആ സ്ഥലം “കുതിരക്കളം” എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.

9. കളമെഴുത്തുപാട്ടും കുംഭകുടവും

ഭഗവതി ക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കേരളത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ആചാര-കലാരൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കളമെഴുത്തുപാട്ട്.

കാലക്രമത്തിൽ ഉള്ളടക്കത്തിലും കലാസൗന്ദര്യത്തിലും മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഈ കലാരൂപം ഇന്നും പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിലനിൽക്കുന്നു. പ്രാദേശിക ആചാരപരമ്പര്യമനുസരിച്ച് വൃശ്ചികം ഒന്നാം തീയതി മുതൽ 41 ദിവസം വരെ കളമെഴുത്തുപാട്ട് നടത്തിവന്നിരുന്നു.

പ്രദേശത്തെ പഴയ ആചാരപരമ്പരകളിൽപ്പെട്ട കുംഭകുടവും ഇന്നും ചില ഇടങ്ങളിൽ നടത്തിവരുന്നു.

10. മേലമ്പാറ ശ്രീ ധർമ്മശാസ്താ ക്ഷേത്രം

തലപ്പലം പഞ്ചായത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാലയങ്ങളിലൊന്നാണ് മേലമ്പാറ ശ്രീ ധർമ്മശാസ്താ ക്ഷേത്രം. ക്ഷേത്രത്തിന് ഏകദേശം 250–300 വർഷത്തെ പഴക്കമുണ്ടെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

ക്ഷേത്രോത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നാടകങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് ഇവിടെ പതിവായിരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശവാസികൾ തന്നെ നാടകങ്ങൾ പഠിക്കുകയും സംവിധാനം ചെയ്യുകയും അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

“നല്ലതങ്ക”, “സദാരാമ” തുടങ്ങിയ പ്രാചീന നാടകങ്ങൾ ഇവിടെ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.

ക്ഷേത്രോത്സവങ്ങളോടനുബന്ധിച്ച് ഓട്ടൻതുള്ളൽ, പറയൻതുള്ളൽ, തിരുവാതിരക്കളി, കോലടിക്കളി തുടങ്ങിയ വിവിധ കലാരൂപങ്ങൾക്കും കലാകാരന്മാർക്കും പ്രോത്സാഹനം ലഭിച്ചിരുന്നു.

11. പ്ലാശനാൽ പള്ളിയും കോലടിക്കളിയും

1848-ൽ പ്രദേശത്തെ ജന്മിമാരായ പരിയാത്ത്, ഒറ്റപ്ലാക്കൽ എന്നീ നായർ തറവാട്ടുകാർ സൗജന്യമായി നൽകിയ സ്ഥലത്താണ് പ്ലാശനാൽ പള്ളി സ്ഥാപിച്ചതെന്ന് പ്രാദേശിക ചരിത്രവിവരങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ആദ്യകാലത്ത് ഒരു കൊവേന്തപ്പള്ളിയായി ആരംഭിച്ച ഇവിടെ ചാവറ കുര്യാക്കോസ് ഏലിയാസ് അച്ചൻ കുറച്ചുകാലം താമസിച്ചിരുന്നതായി ചരിത്രസാക്ഷ്യങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

പള്ളിയോടനുബന്ധിച്ച് പ്രദേശത്ത് നിലനിന്നിരുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട കലാരൂപങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു കോലടിക്കളി.

ഏകദേശം ഒന്നോ ഒന്നരയോ അടി നീളമുള്ള, ചെത്തിമിനുക്കിയ രണ്ട് കോലുകളാണ് ഓരോ കലാകാരനും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഈ കോലുകൾ താളവാദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടാണ് കലാരൂപം അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നത്.

പാട്ടുകളിൽ പ്രധാനമായും ദേവസ്തുതികളായിരുന്നു ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നത്. ചില നാടൻപാട്ടുകളും ആലപിച്ചിരുന്നു. വഞ്ചിപ്പാട്ടിന്റെ രീതിയിലായിരുന്നു പാട്ടുകൾ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നത്.

മംഗളശ്ലോകം ചൊല്ലി ചുവടുകളും അടവുകളും അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കലാരൂപത്തിൽ പതിനെട്ട് പ്രധാന അടവുകളും വിവിധ ഉപഅടവുകളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ശാരീരികാധ്വാനം ആവശ്യമായ ഒരു കലാരൂപമായിരുന്നു കോലടിക്കളി.

12. ശ്രീകൃഷ്ണപുരം ക്ഷേത്രവും കലാപ്രോത്സാഹനവും

ഏകദേശം 95 വർഷത്തെ പഴക്കമുള്ളതായി കരുതപ്പെടുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണപുരം ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും വിവിധ കലാരൂപങ്ങൾക്ക് പ്രോത്സാഹനം ലഭിച്ചിരുന്നു.

നാടകം, ഓട്ടൻതുള്ളൽ, തിരുവാതിരക്കളി, നൃത്തം തുടങ്ങിയ കലാരൂപങ്ങൾ പഠിക്കുന്നതിനും അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനുമുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ഇവിടെ ഒരുക്കിയിരുന്നു.

പ്രദേശത്തെ നാടകാദി കലകളുടെ വളർച്ചയിൽ തലപ്പലം ഗ്രാമീണ വായനശാല ശ്രദ്ധേയമായ സംഭാവനകൾ നൽകിയിരുന്നു.

13. പള്ളിപ്പാന

പഴയകാലത്ത് ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ചില കുടുംബങ്ങളിലും നടത്തിവന്നിരുന്ന മതപരമായ ഒരു പാരമ്പര്യ കലാരൂപമാണ് പള്ളിപ്പാന.

വേലൻ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ടവരാണ് ഈ കലാരൂപം അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നതായി പ്രാദേശിക ചരിത്രവിവരങ്ങളിൽ കാണുന്നു. കാലക്രമത്തിൽ ഈ കലാരൂപം പ്രദേശത്ത് അന്യംനിന്നുപോയെങ്കിലും തലപ്പലത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഇതിന് ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

14. പള്ളച്ചേർപ്പ്

മഹാഭാരതകഥയെ ആസ്പദമാക്കിയുള്ള ഒരു പാരമ്പര്യ കലാരൂപമാണ് പള്ളച്ചേർപ്പ്.

ഏകദേശം 14 ദിവസംകൊണ്ട് ഭാരതകഥ അവതരിപ്പിക്കുന്ന രീതിയായിരുന്നു ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ രാത്രികാലങ്ങളിൽ വിവിധ ബലികർമ്മങ്ങളും അനുബന്ധ ചടങ്ങുകളും നടത്തിയിരുന്നു. ചേർപ്പ് എന്ന ചടങ്ങോടെയാണ് പരിപാടി അവസാനിച്ചിരുന്നത്.

പ്രാദേശികമായി ചീരങ്കുഴ, മുഴിക്കൽ എന്നീ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളാണ് ഈ പരിപാടി നടത്തിവന്നിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം അമ്പതോളം കലാകാരന്മാരുടെ പങ്കാളിത്തം ആവശ്യമായിരുന്ന വലിയൊരു കലാ-ആചാരപരിപാടിയായിരുന്നു ഇത്.

15. ഓണക്കളി

ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം മുതൽ മൂന്ന് ദിവസം വരെ ഹൈന്ദവ ഭവനങ്ങളിൽ നടത്തിവന്നിരുന്ന പാരമ്പര്യ കലാരൂപമാണ് ഓണക്കളി.

ഭാരതവേലൻ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ടവരാണ് ഈ കലാരൂപം അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നതായി പ്രാദേശിക പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ കാണുന്നു. തുടി എന്ന വാദ്യോപകരണമാണ് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ഏകദേശം രണ്ടടി ഉയരമുള്ള കമ്പും ഈർക്കിലും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു മരത്തിന്റെ രൂപം നിർമ്മിക്കുകയും അതിൽ കിളികളുടെ രൂപങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ മരം മൂക്കിന്റെ അഗ്രത്തിൽ നിർത്തിക്കൊണ്ട് അമ്പും വില്ലും ഉപയോഗിച്ച് കിളികളെ പറപ്പിക്കുന്ന പ്രകടനം ഇതിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതകളിലൊന്നാണ്.

അതോടൊപ്പം കാലിലെ പെരുവിരൽ ഉപയോഗിച്ച് പാറാവളയം കറക്കുകയും ചെറിയ പന്തുകൾ ഉപയോഗിച്ച് അമ്മാനാട്ടം അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഓണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പാട്ടുകളാണ് ഈ കലാരൂപത്തോടൊപ്പം ആലപിച്ചിരുന്നത്. സാധാരണയായി സ്ത്രീകളാണ് ഓണക്കളി അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നത്.

16. കഥകളി പാരമ്പര്യം

തലപ്പലം പഞ്ചായത്തിലെ ചില പുരാതന കുടുംബങ്ങൾ പുറത്തുനിന്നെത്തിയിരുന്ന കഥകളി കലാകാരന്മാർക്ക് അവരുടെ കഴിവുകൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കുകയും അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

പ്രാദേശിക കുടുംബങ്ങളുടെയും നാട്ടുകാരുടെയും ഈ പിന്തുണ പ്രദേശത്തെ കഥകളി പാരമ്പര്യത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനും വളർച്ചയ്ക്കും സഹായകമായി.